Dzik - Sus scrofa

Dziki wykazują zadziwiającą zdolność przystosowania do różnych środowisk. Spotkać je można w dużych i małych kompleksach leśnych, w środowisku wilgotnym i suchym, W lasach liściastych, mieszanych i sosnowych, na terenach nizinnych i podgórskich. W Polsce preferują lasy liściaste i mieszane z małymi bagienkami i kałużami, o urozmaiconym składzie gatunkowym, zapewniającym schronienie i dostępność naturalnego pokarmu w różnych sezonach.

Dziki są bardzo czujne i wykazują dużą inteligencję. Doskonały węch i słuch pozwalają im reagować na niebezpieczeństwo szybką ucieczką, a w sytuacjach krytycznych potrafią skutecznie się bronić. Szczególnie groźną bronią są kły sterczące po obu stronach ryja. W nazewnictwie łowieckim dolne kły to szable, a górne - fajki. Komplet kłów to oręż, cenione przez myśliwych trofeum. U odyńców szable mogą osiągać imponujące rozmiary, nawet do 30 cm długości. U loch są znacznie mniejsze. Nic dziwnego, że tak uzbrojone dziki stanowią trudną zdobycz nawet dla wilków.

Dziki są wszystkożerne, podstawową dietę stanowi wszelkiego rodzaju pokarm roślinny, z ulubionymi żołędziami na czele. W poszukiwaniu larw, poczwarek i kłączy różnych roślin, dziki potrafią wywrócić ściółkę leśną na znacznym obszarze. Nie gardzą wszelkiego rodzaju padliną, dlatego znaczenie sanitarne dzika jest duże. Żyjące w małych lub rozczłonkowanych kompleksach leśnych dziki wychodzą na żer na pola uprawne, wyrządzając często dotkliwe straty w gospodarce rolnej.

Systematyka:
Rząd: Parzystokopytne - Artiodactyla
Rodzina: Świniowate - Suidae
Gatunek: Dzik - Sus scrofa

wstecz


projekt i realizacja OGICOMCopyright by Woliński Park Narodowy